In memoriam Wim Magré

Wim Magré (1962 – 2019)

Zondagmorgen 10 november jl. werd tijdens de kerkdiensten in de Grote kerk
en de Oosterkerk het droevige nieuws bekend gemaakt, dat onze hoofdorganist Wim Magré was overleden. Er ging een golf van ontroering door de rijen heen. Het bericht over zijn ziek-zijn raakte ons al eerder en nu voelen we ons verdrietig over zijn sterven. Het maakt diepe indruk op ons allemaal. Wim was geliefd als organist en als mens. Hij werd 57 jaar. We worden er stil van en we denken allemaal aan de kwetsbaarheid en broosheid van ons aller leven.

Als gemeente herdenken we Wim vooral als organist en musicus. Van jongs af aan wilde hij al in de muziek. Stap voor stap bouwde hij zijn muzikale loopbaan op. Vele malen begeleidde hij in onze gemeente onze kerkdiensten. Eerst vooral in de Oosterkerk en later vanaf 2015 als hoofdorganist in de Grote kerk. Zijn concerten in de zomermaanden met het Veluws mannenensemble kregen veel belangstelling. Zo bracht hij de Grote kerk en de stad Elburg onder de aandacht van velen. Velen waren getuige van deze prachtige concerten. Hij begeleidde en dirigeerde met vaste hand o.a. het Elburgs mannenkoor en ook daarmee maakte hij zich geliefd. Veel gemeenteleden en vrienden waren dan ook aanwezig bij zijn jubileumconcert in 2018 in de Bovenkerk in Kampen.

Achter alle muziek school een wat schuchter mens, die het liefst op de orgelbank zat. Wim was niet zo’n prater. Wat hij innerlijk te vertellen had, deed hij door de muziek. We weten allemaal dat Wim graag na de preek inhaakte op wat er gezegd werd. Je hoorde dan als het ware zijn eigen gedachten door de muziek heen. We herinneren ons nog een moment in de Oosterkerk. Samen met de kinderen zongen we het lied:

Jezus die langs het water liep
en Simon en Andreas riep
Hij loopt misschien vandaag voorbij
en roept ook ons, roept u en mij

Wim begon zijn voorspel met alleen pedaaltonen. Het was net of er iemand aan kwam lopen. Steeds dichterbij. Je voelde gewoon: Jezus komt dichtbij! Daarna zongen we het lied. En daarna kwamen de pedaaltonen weer terug. Steeds zachter tot je ze bijna niet meer kon horen. In die eenvoudige tonen hoorde je de uitnodiging om mee te gaan achter Jezus aan.

Ook herinneren we ons een van de laatste diensten die hij speelde. De preek ging over de storm op zee en Jezus Die in het schip sliep. We zongen Psalm 3 over het vertrouwen op God waarmee je rustig kunt gaan slapen. Waar Wim in het voorspel de ruwe stormen liet woeden, klonk in het naspel met een enkele fluit het kindergebed:

Ik ga slapen, ik ben moe
‘k Sluit mijn beide ogen toe
Here, houdt ook deze nacht
over mij getrouw de wacht

Achteraf gezien was dit zijn afscheidswoord aan ons allemaal.

De Hervormde Gemeente gedenkt in dankbaarheid aan wat de Here God ons in hem schonk. Wij wensen zijn zoon en schoondochter, ouders en verdere familie Gods troost en zegen toe in deze verdrietige dagen.

Namens de Hervormde Gemeente,

Ds. A.J. Mensink
Ds. J.F. Schuitemaker